Wielu z nas nieświadomie uzależnia swoje poczucie bezpieczeństwa i samoocenę od tego, jak oceniają nas ludzie wokół. Kiedy spotykamy się z aprobatą — czujemy się silni. Gdy pojawia się krytyka lub odrzucenie — grunt usuwa się spod nóg. Prawdziwa dojrzałość emocjonalna i duchowa zaczyna się w momencie, gdy zakotwiczasz swoje poczucie tożsamości nie w zmiennych opiniach otoczenia, lecz w niezmiennej miłości Boga Ojca. „Nie bój się, bo cię odkupiłem; wezwałem cię po imieniu; jesteś mój!” (Iz 43, 1). Kiedy wiesz, czyj jesteś — nie musisz już żebrać o akceptację świata.

Czy jako chrześcijanin masz prawo stawiać granice? Często mylimy uległość i brak asertywności z chrześcijańską miłością. Jezus kochał ludzi bezwarunkowo, a jednocześnie wielokrotnie mówił „nie”, chronił swój czas na modlitwę i nie pozwalał sobą manipulować. Zdrowe granice nie są budowaniem murów, lecz drzwiami z zamkiem — to Ty decydujesz, kogo i na jakich zasadach wpuszczasz do swojego serca i życia.